برخى نوشته‌اند كه چون « بخت‌نصّر » از فتح بيت المقدس بپرداخت ، براى تسخير بلاد عرب آماده گشت و با « عدنان » بسيار جنگيد تا بر وى غلبه يافت و بسيارى از يارانش را كشت . « عدنان » با فرزندان خويش به سوى يمن رفت و همانجا بود تا وفات يافت . عدنان را چند پسر بود كه معدّ بر همهء آنان سرورى يافت [ 1 ] . به قول ابن اسحاق : معدّ بن عدنان چهار پسر به نامهاى : « نزار » ، « قضاعه » « قنص » و « إياد » داشت . 18 - نزار بن معد سرور و بزرگ فرزندان پدرش بود و در مكّه جاى داشت و او را چهار پسر به نامهاى « مضر » ، « ربيعه » ، « أنمار » و « إياد » [ 2 ] بود . دو قبيلهء « خشعم » و « بجيله » از أنمار بوجود آمده‌اند . مادر « مضر » و « إياد » ، « سوده » دختر « عكّ بن عدنان » و مادر « ربيعه » و « أنمار » : « شقيقه » و به قولى « جمعه » دختر « عكّ بن عدنان » بوده است . دو قبيلهء بزرگ ربيعه و مضر از نزار پديد آمده‌اند . 17 - مضر بن نزار دو پسر داشت : « اليأس » [ 3 ] و « عيلان » كه مادرشان زنى از قبيلهء « جرهم » بود .

--> [ 1 ] - ترجمه تاريخ يعقوبى : ج 1 ، ص 278 . [ 2 ] - قس بن ساعدهء ايادى خطيب معروف عرب ، و ابو داود ايادى : جارية بن حجاج ، شاعر معروف عرب ، به اياد بن نزار نسبت داده مىشوند . و قبايل بنى بكر بن وائل ، بنى تغلب بن وائل ، بنى عنز بن وائل ، و بنى عبد القيس كه در نسبت به آنان ، عبدىّ ، قيسىّ و عبقسىّ نيز گويند و بنى عنزة ( بفتح عين و نون ) بن اسد بن ربيعه و بنى نمر بن قاسط ، به ربيعة بن نزار ( جوامع السيره ص 4 ) . [ 3 ] - در بعضى از صفحات جلد اول كتاب سيرهء ابن هشام كلمه الياس به كسر همزهء قطع در اول مانند الياس پيغمبر ضبط شده است ( ص 77 ) ولى ظاهرا اين اشتباه است و چنان كه از كتاب تاج العروس ( ماده الس و يأس ) به دست مىآيد ، كلمهء الياس در الياس بن مضر از ماده يأس است و الف و لام آن مانند الف و لام الفضل است ( رجوع شود به ج 4 ) . ه .